Zoeken in:



Inloggen:
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Nog geen lid? Wachtwoord vergeten?
 
India eist medewerking van Blackberry India eist medewerking van Blackberry Meer vertrouwen in Wikipedia dan in kranten Meer vertrouwen in Wikipedia dan in kranten
Gratis navigatie op de iPhone Gratis navigatie op de iPhone Musea op Twitter via #askacurator Musea op Twitter via #askacurator
Noord-Korea boos over blokkade Twitter Noord-Korea boos over blokkade Twitter Nokia lanceert uitdager van iPhone Nokia lanceert uitdager van iPhone
Vier miljoen domeinnamen met .nl Vier miljoen domeinnamen met .nl Britten verknocht aan smartphone en tv Britten verknocht aan smartphone en tv
Lycos in andere handen Lycos in andere handen Duitsers kunnen protesteren tegen Street View Duitsers kunnen protesteren tegen Street View
Vaderliefde volgens Arnon Grunberg

Vaderliefde volgens Arnon Grunberg

maandag 2 oktober 2006 om 17:47

Door Marieke Kremer








Arnon Grunberg slaat met zijn nieuwe roman Tirza een andere weg in. Minder grappig en absurd, maar juist daardoor komt het verhaal over vaderliefde des te harder aan.


Op www.tirza.nl moppert een handjevol internetters nog na omdat ze vakkundig zijn 'opgelicht' door Arnon Grunberg. Die begon eind juli onder de schuilnaam Tirza een weblog, waar een zogenaamd 18-jarig meisje over haar dagelijkse beslommeringen vertelde. Twee maanden en een kleine honderd reacties later, bleek dat de site slechts een gimmick was om Grunbergs laatste werk te promoten. Het is begrijpelijk dat wie oprecht reageerde op Tirza's berichten, zich nu een beetje belazerd voelt. Maar publiciteitstunts lijken nu eenmaal bij deze schrijver te horen. Het boek zelf is er in elk geval niet minder om. Tirza is waarschijnlijk Grunbergs meest aangrijpende roman tot nu toe.

Op de weblog werd de wereld beschreven door de ogen van het meisje, in de roman is het haar vader die het woord voert. Jörgen Hofmeester heeft alles gehad wat een mens zich maar kan wensen: een goede baan bij een literaire uitgeverij, een representatieve vrouw en een mooi huis in het 'goede deel' van de Van Eeghenstraat in de Amsterdamse buurt Oud-Zuid. Plus twee prachtige dochters: Ibi en Tirza. Sinds Hofmeester zijn oudste op 15-jarige leeftijd betrapte terwijl ze zich gewillig liet nemen door de Duitse onderhuurder, is zijn relatie met haar wat bekoeld. Maar Tirza maakt alles goed: zij is zijn oogappel, vol aanbidding noemt hij haar zijn 'zonnekoningin'.

In de boeken van Grunberg hebben gelukkige mensen geen bestaansrecht, en ook nu stuurt hij zijn hoofdpersoon zonder pardon het inferno in. Dat zijn echtgenote er met een ander vandoor ging, daar kon Hofmeester nog mee leven. Als verantwoordelijke en beschermende vader zorgde hij ervoor dat zijn kinderen hun moeder nauwelijks hoefden te missen. Moeilijker werd het toen zijn werkgever hem boventallig verklaarde. Daar kwam nog eens bij dat zijn met pijn en moeite bij elkaar gesprokkelde spaarcenten door een verkeerde belegging in het niets verdwenen.

Op het moment dat het verhaal begint, is Ibi al het huis uit en staat Tirza op het punt hetzelfde te doen. Hofmeester wil tot dat moment zoveel mogelijk tijd met haar doorbrengen, maar zijn echtgenote bederft de boel door plotseling weer op de stoep te staan. Ze kon nergens anders heen, en haar man is zo fatsoenlijk haar niet de straat op te schoppen. Met genadeloze precisie beschrijft Grunberg hun verbeten geruzie en hun afkeer van elkaar. Maar eigenlijk is deze relationele ellende slechts een zijlijn. Voor Hofmeester draait alles om Tirza, het licht in zijn leven. Nu zij hem gaat verlaten, dreigt hij de grond onder zijn voeten te verliezen. En dat heeft gevolgen voor zijn verstandhouding met haar.

Met Tirza lijkt Grunberg een nieuwe weg te zijn ingeslagen. Het absurdisme uit voorgangers als De joodse messias, De asielzoeker en De geschiedenis van mijn kaalheid (onder pseudoniem van Marek van der Jagt), heeft plaatsgemaakt voor een meer realistische, sobere stijl. Gevolg is dat er minder te lachen valt, maar dat het verhaal wel harder aankomt. Hofmeester zegt ergens dat hij een mens zonder mededogen is, dat hij mededogen verafschuwt, maar juist dat gevoel roept hij op. Een man die alles voor zijn dochter overheeft en toch jammerlijk faalt: dat is een vreselijk gegeven. En Grunberg maakt het pijnlijk duidelijk dat de weg naar de hel inderdaad geplaveid is met goede voornemens.

Natuurlijk is niet elke ouder-kind relatie verdoemd. Toch zullen veel lezers, vooral degenen die uit hun kinderen hun grootste geluk halen, zich herkennen in Hofmeesters kwellingen. Als roman over verstikkende ouderlijke liefde is Tirza meer dan geslaagd. Tegelijkertijd vertelt het hoe iemands innerlijke beschaving zomaar aan flarden kan worden gescheurd als hij iets dreigt kwijt te raken waarzonder hij denkt niet te kunnen leven. Er ligt geen hoop in Grunbergs woorden, maar ze zijn wel wonderschoon.

Arnon Grunberg - Tirza. Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. Î 19,90. 430 blz.




Klik
hier voor de huisregels voor het reageren op Spitsnet.nl

Om te reageren op dit artikel dien je eerst in te loggen.
Nog geen lid? Meld je hier aan!

Gebruikersnaam:
Wachtwoord:


Reacties:
Er zijn nog geen reacties geplaatst

Stuur deze pagina naar een vriend Print deze pagina Download deze pagina als PDF Built by Web Power
 

> Lees SP!TS online
PDF Archief
Tekstgrootte:
Normaal - Groot
Mobile Conert Reports